Suverenitet

U procesu dezintegracije Jugoslavije, nakon višestranačkih izbora 1990. g. i nakon građanskog referenduma (provedenog od 28. februara do 1. marta 1992. g. ) Bosna i Hercegovina je proglasila svoju neovisnost u svojim istorijskim i međunarodno priznatim granicama. Na osnovu rezolucije broj 755 Viječa sigurnosti Ujedinjenih Nacija 20. maja 1992. g. BiH je i međunarodno priznata kao nezavisna država.

U Dejtonu 21. novembra 1995. g. sve su zaraćene strane potpisale mirovni sporazum, čime se završio trogodišnji rat (konačni je sporazum potpisan u Parizu 14. decembra 1995. g.). Dejtonski je sporazum podijelio BiH na dva dijela - Federaciju BiH i Republiku Srpsku – i sačuvao međunarodne granice Bosne i Hercegovine, uspostavio zajedničku, multietničku i demokratsku vladu koja je nadležna za obavljanje vanjske, diplomatske i fiskalne politike.

Priznat je i drugi nivo vlasti, sastavljen od dva entiteta, približno jednake veličine: Federacija Bosne i Hercegovine i Republika Srpska. Vladama entiteta su date brojne nadležnosti. Uspostavljen je Ured visokog predstavnika (OHR) da nadgleda implementaciju civilnih aspekata Sporazuma. U toku 1996. g. međunarodne mirovne snage (IFOR), predvođene snagama NATO-a, sa 60 000 vojnika su bile zadužene za monitoring i sprovođenje vojnih aspekata Sporazuma. IFOR je zamijenjen manje brojnim snagama (SFOR) zaduženim za sprječavanje ponovnih sukoba. Snage za čuvanje mira Evropske unije (EUFOR) su zamijenile SFOR u decembru 2004. g., sa misijom očuvanja mira i stabilnosti u cijeloj državi. Misija EUFOR-a je izmjenjena i fokusirana na civilno djelovanje u oktobru 2007. g., a broj vojnika je smanjen sa 7000 na manje od 2 500.

U međuvremenu, 25.11.2005. g. Bosna i Hercegovina je započela proces pregovora o pridruživanju EU. Sporazum o stabilizaciji i pridruživanju potpisan je 16.06.2008. g. u Luksemburgu između Evropskih zajednica i njihovih država članica sa jedne strane i Bosne i Hercegovine sa druge strane.